Masaż tajski tradycyjny

historia1 historia2Tradycyjny masaż tajski ewoluował na przestrzeni 2500 lat, wywodząc się z istniejących lokalnych praktyk, wpływów chińskiej medycyny ze szczególnym wyróżnieniem technik akupresury, elementów jogi oraz starożytnej indyjskiej sztuki leczenia – ajurvedy. Za prekursora i mistrza w początkowym etapie uznaje się żyjącego w Indiach na przełomie VI-V w p.n.e Jivak Komar Bhaccha – który na fali ekspansji buddyzmu przybył do Tajlandii, gdzie nauczał i rozwijał sztukę masażu, która w następnych stuleciach została oficjalnie rozpoznana i uznana za podstawę masażu tajskiego.

Na przestrzeni kolejnych wieków techniki masażu były doskonalone i praktykowane głównie w świątyniach lub klasztorach buddyjskich, a ich przekazy w następujących pokoleniach mnichów odbywały się wyłącznie ustnie. Pierwsze znane dokumenty, dokładnie opisujące pozycje masażu, zapisano w Tajlandii na liściach palmowych w języku pali dopiero w XVII w. Niestety – większość z nich zaginęła podczas najazdu wojsk birmańskich i zniszczenia Ajuthaii – ówczesnej stolicy kraju. W 1832 r. – panujący król Rama III nakazał, by ocalałe teksty wyryć na kamiennych tablicach i wmurować w ścianę świątyni Phra Chethupon Wimolmangklararam – popularnie nazwanej świątynią Wat Po w Bangkoku. Przedstawiają one 30 wizerunków ciała z przodu i 30 wizerunków ciała z tyłu wraz z rysunkami linii energetycznych, umieszczonymi na nich punktami leczniczymi oraz opisami skrupulatnie przestrzeganymi podczas masażu tajskiego.

 

Masaż tajski

historia4 historia3Tradycyjny masaż tajski – w języku tajskim nuad phaen boran – oznacza naturalną – często określaną mianem holistycznej – metodę leczenia dłońmi. Masowanie polega na przywróceniu równowagi
energetycznej organizmu, zaburzonej wskutek choroby lub stresu poprzez rytmiczne i spokojne uciskanie oraz stymulowanie punktów znajdujących się na krzyżujących się kanałach energetycznych (przyjmuje się, że kanałów energetycznych – SEN jest 72000).

W trakcie tradycyjnego masażu tylko 10 głównych kanałów wraz ze zlokalizowanymi na nich punktami uciskowymi (CZOP SEN) – znajdujących się w pobliżu stawów lub przebiegu nerwów – jest rozpoznawana, co w pełni pozwala podczas poprawnie wykonanego masażu całego ciała, na przywrócenie równowagi energetycznej organizmu – odblokowania jej swobodnego przepływu – przyspieszenia naturalnego procesu leczenia.

Podczas zabiegu wykorzystuje się techniki akupresury (naciskanie kciukami, dłońmi, łokciami, przedramionami, kolanami oraz stopami) techniki rozciągające oraz elementy refleksoterapii.

W trakcie masażu stosowana jest także technika chwilowego zatrzymania obiegu krwi poprzez uciskanie tętnic. Ponadto stosowane są pozycje przypominające pozycje jogi (asany) – stąd też czasami można spotkać się z określeniem masażu tajskiego jako jogi dla leniwych.

Istotą masażu tajskiego są nauki Buddy – dlatego też każdy seans jest fizycznym rodzajem współczucia, a zarazem życzliwości – jest formą medytacji, podczas której osoba masowana, jak i masażysta(ka), znajdują się w stanie głębokiej kontemplacji i relaksacji.

Według medycyny współczesnej (odnoszącej się do metod leczenia opartych na doświadczeniach naukowych) tradycyjny masaż tajski jest zabiegiem kwalifikowanym do grupy zabiegów czy technik mobilizacyjnych, technik powięziowych oraz manipulacyjnych kręgosłupa i kończyn.
Wykonywany profilaktycznie poprawia kondycje fizyczną, psychiczną, intelektualną i duchową – podnosi odporność organizmu. W przypadku choroby, w zależności od jej objawów, stanowić może główną metodę leczenia, bądź może być jedynie dodatkiem do innych technik. Praktycznie każda osoba może stosować masaż tajski jako formę ćwiczeń poprawiających zakres ruchu w stawach, jak też i siłę mięśni, jako formę relaksacji, profilaktyki oraz podniesienia odporności organizmu.

Zalety masażu tajskiego:

  • poprawia krążenie krwi, a jednocześnie szybsze odprowadzenie zbędnych produktów przemiany materii
  • przyśpiesza zaopatrzenie komórek w substancje odżywcze
  • usprawnia działanie systemu odpornościowego
  • utrzymuje i poprawia elastyczności mięśni, stawów, ścięgien i więzadeł – utrzymuje i poprawia zakres ruchów w stawach
  • utrzymuje prawidłowe napięcie mięśniowe
  • redukuje bóle głowy i migreny
  • usprawnia pracę narządów wewnętrznych
  • rozluźnia mięśnie
  • redukuje napięcie psychiczne
  • rozładowuje stres (charakter relaksacyjny)
  • poprawia ogólną sylwetkę ciała.